Barts loopavonturen

Gisteren, opnieuw cross-time. Opnieuw in Vilvoorde (net als eind november), maar deze maal in een organisatie van VAC. En het ging super. Ik had een zeer goed gevoel gisteren. Het parcours lag er zeer goed bij, weinig modder, niet glad, echt een puike omloop. Eigenlijk had ik me zelfs een beetje vergist. Ik liep op dezelfde spikes als vorige week en die waren eigenlijk een beetje te lang. 'k Had beter kortere pinnekes gestoken. Maar het gevoel was zeer goed. Deze keer was ik wel goed vertrokken. De aanloop liep de eerste 250m omhoog en ik zat dadelijk in een hoog ritme. Dus goed weg, daarna wel een beetje getemperd, want ik voelde dadelijk dat het tempo te hoog lag om een klein half uur vol te houden, maar na de eerste ronde had ik m'n plaats in het veld gevonden. Het tempo werd goed onderhouden, zonder te forceren, maar toch steeds tegen mijn limieten aan. Mijn voorganger liep zo'n 30-35m voor mij en tijdens de bergopjes werd dit gat wat kleiner, maar in de bergafjes, liep hij iets sneller. In de laatste ronde heb ik nog eens alles op alles gezet en kon ik mijn achterstand bijna helemaal wegwerken. Inderdaad BIJNA... Maar desondanks zeer tevreden. Een zeer goed gevoel, en aan een gemiddelde van 4'15/km is ook voor mij zeer snel. Achteraf bleek ik 52ste op de 82 masters en daar kan ik ook mee leven, veel meer zit er voor mij niet in. Ook de andere trainingsmaatjes deden het gisteren goed in Vilvoorde. Melissa liep als 6de over de meet (als 4de senior) en dit was waarschijnlijk het hoogst haalbare, maar een mooie race gelopen. Fien liep als 23ste binnen, als 5de junior, ook zij liep een mooie wedstrijd. Didier behaalde een zeer mooie 6de plaats bij de seniors, na een zeer knappe en mooi ingedeelde wedstrijd. En bij de masters liep Kris als derde master over de meet, als 9de overall. Niks dan blije gezichten dus. Petra was ook van de partij, zij liep daags na een trail als 5de master ook een knappe wedstrijd, waarin ze geleidelijk aan steeds meer en meer opschoof. Nog een rondje extra en ze was mogelijk wel op 't podium terecht gekomen. Deze middag een halfuurtje uitlopen en hopen dat het gevoel morgen dan beter is dan vorige dinsdag...

Gisteren een ganse dag in de volley-sfeer doorgebracht. Eerst met Dieuw naar training, daarna Siebe training. En blijven kijken gans de voormiddag. Daarna in de namiddag Siebe match in Lot. En heb er van genoten. Ze hebben kansloos verloren, maar ze hebben super gespeeld en zich kostelijk geamuseerd. Als je moet spelen tegen ploegen die gemiddeld 3 à 4 jaar ouder zijn, dan komt het gebrek in kracht meer dan tot uiting! Ze kunnen het spelletje, maar missen nog wat doorzicht en kracht. volgend seizoen zal dit al veel beter lukken. Maar het neemt niet weg dat ze met volle teugen genieten van elk punt dat ze spelen. En de papa's en mama's genieten mee vanop de tribune.... Zo mooi kan sporten ook zijn, of is dit nu sportelen.... Ben ik al in dat stadium ook beland?? In elk geval deze namiddag ga ik sporten, en niet sportelen. Crossen in Vilvoorde. Om 15u55 wordt het startschot voor de "lange"cross bij de masters gegeven. 'k Ben benieuwd hoeveel volk er zal zijn. Volgens de krant wordt er een massa volk verwacht, gezien er alleen maar geldprijzen zijn, zelfs voor de eerste 100!! Hopelijk geraak ik bij de eerste 100, dan kan ik nog "verniet" een pint drinken . Maar ik ga vooral enorm proberen te genieten, ik voel me goed vandaag, ik heb veel te weinig getraind de laatste tijd, maar om te genieten hebt ge dat niet altijd nodig, he. Nog enkele uurtjes af tellen....

Vol goede voornemens was ik gisteren om naar de training te gaan, maar de kids hebben er anders over beslist... Sedert begin november is er steeds wel één van hen ziek. Het lijkt echt niet te stoppen deze winter. Deze week was ons Dieuwemie niet goed, maandag en dinsdag thuis gebleven van school, woensdag was ped studiedag en gisteren belde de juf dat ze opnieuw niet goed was,... Kwam er nog eens bij dat Fjorre ook gisterenavond ziek werd, hij kon niets ophouden. Dus thuisgekomen en het was alle hens aan dek. Bijgevolg moeten afbellen voor training. 'k Ga straks dan maar op m'n gemak een uurtje lopen en morgen nog een half uurtje en we zien wel wat het zondag dan wordt in Vilvoorde. We zullen er het beste van maken.

Na de mindere training van dinsdag was ik gisteren aan een rustige herstelloop toe. Samen met Siebe heb ik me een halfuurtje buiten gewaagd. We hebben er beiden van genoten. Ondertussen ook nog briefjes voor het schoolrestaurant gepost. En helemaal leeg in 't hoofd terug thuis gekomen. Benieuwd wat het vandaag gaat geven. Hopelijk niet te veel wind en niet te veel regen. We zien wel.

Vandaag zullen het waarschijnlijk wel de kortere intervallen zijn. Niet mijn sterkste kant, maar ik kan er wel van genieten. Benieuwd ook wat het zondag zal worden. Afzien en ploeteren dat sowieso, maar ik ben ook benieuwd hoeveel volk er zal zijn. En daarna neem ik enkele weken relatieve rust, vooraleer op te bouwen naar m'n voorjaarsmarathon.

Zou het kunnen dat de cross van zondag er nog "in hing"? Of zijn het de kids die mij 's nachts opnieuw wat meer wakker houden, die voor deze dip zorgden? Of was het gewoon een slechte dag? Wie zal het zeggen... Een ding is zeker, gisteren ging het mij niet af, van geen kanten. De opwarming viel nog mee, 'k had niet het gevoel dat het daarna zo afzien ging worden. Nochtans ging het tijdens die opwarming al meer dan snel genoeg. De training zelf dan... 3x2000, voor Rony en mezelf, met Fien en Tine die er telkens 3x400m in meeliepen. Echter... na de eerste 2000 was het al duidelijk, dit was afzien vandaag en leidde tot niets! M'n benen voelden aan als ballonnetjes en kracht was er nergens te bespeuren. Wijselijk besloten, in overleg met Rony, om over te gaan in 2x800m in zijn 2000'den. En zelfs dat was meer dan genoeg. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik m'n 2000 afgelegd heb in 8'07. En m'n 800'den in respectievelijk 3'13 3'10 3'12 en 3'13. Nog een tien minuutjes uitgelopen en daarna lang onder een heerlijk warme douche. Oef....

't Kan natuurlijk niet altijd perfect en schitterend gaan, en zo'n mindere training is nooit leuk en komt nooit gepast. Maar... maar soms is het wel nodig om eens op je beperkingen gewezen te worden. Het drukt me ook met m'n neus op de feiten dat ik, naast te weinig slaap, ook te weinig kilometers loop de laatste weken. Vorige week had ik nog het voornemen wat op te drijven, maar echt veel heb ik niet opgedreven... En zonder de nodige kilometers, lukt het ook niet... Zeker niet nu er een aantal loopmaatjes naar hun marathon aan 't toewerken zijn en het volume op training voor iedereen wat omhoog gaat. Dringend m'n agenda op orde brengen is de boodschap, zodat ik m'n looptijd niet alleen inplan, maar ook uitvoer...

Gisteren naar sportcentrum Breeven getrokken voor de Cross van Sparta Bornem. Een leuk parcours, weleenswaar veel wind, maar relatief weinig modder! Dat viel zeer goed mee. Veel volk, veel supporters. Echt leuk. Bij de Masters 35-50 & Juniors te samen liepen er bijna 80 man mee. Bij de start hadden we wind af, en allemaal vlogen ze uit hun startblokken. Enkel Rony en ik bleven in de modder steken... Als (bijna) allerlaatste weg. Oei, wat gaat dat geven??? Maar geleidelijk aan konden we toch rustig opschuiven. Raar maar ik was misschien wel bij de 5 laatste vertrokken, maar wel sneller dan Rony. Na de aanloopronde, was hij me al voorbij, maar toch... Rony had geen goeie dag, nu als je al ruim 2 weken doortraint, zonder rustdag, en tussendoor ook nog een wedstrijd of 4 loopt, dan kan je al eens een mindere dag hebben ('t wordt tijd dat zijn trainer hem wat intoomt ). Ik vond echter wel dat het vlot ging. Niet super, maar wel zeer vlot. Met een gemiddelde van onder de 4'30/km ging het goed vooruit in de modder. De eerste twee ronden moest ik terrein prijs geven op Rony en een aantal anderen. Vooral op de twee knikken in het parcours had ik het lastig, maar vanaf de derde ronde liep er niemand nog uit op mij, ik had zelfs de indruk dat ik geleidelijk aan een klein beetje korter kwam. Uiteindelijk toegekomen op een 61ste plaats (op 78 deelnemers). En daar kan ik goed mee leven. Ik zal nooit een rap konijn zijn, maar ik geniet wel van elke meter...

Zoals gehoopt, mss wel zoals verwacht, viel het gisterenavond enorm mee met het weer. De regen was gestopt, de wind was we opgedoken, maar nog doenbaar. Na een betrekkelijk lange opwarming aan een gezapig tempo (ik liep op kop en niemand die me opjoeg), stond er een leuke kerntraining op 't programma. Isabel, Tine en mezelf, we mochten uitpakken met 4 reeksjes van 300m goed doorbollen, 200m recup en 200m voluit, met tussen elke reeks 500m recup. Isabel in haar tempo's en Tine samen met mij. Tijden: 69"-39";66"-39";63"-37" en 59"-36". Vooraf had ik me voorgenomen dat rond de 70s en dan rond de 40s doenbaar moest zijn, maar veel sneller leek mij niet dadelijk mogelijk. 't Was al te lang geleden dat ik nog zoiets gedaan had. Echter onder impuls van het jeugdige geweld van Tine liep het zeer vlotjes. Al bij al was het een korte training, maar het gevoel is wel goed. Hopelijk valt het zondag in Bornem ook mee, al vrees ik, met al het water dat al gevallen is en al wat nog moet vallen, dat het sowieso ploeteren zal worden. Modder eten dus! Maar dat mag ook eens, niet?

Straks is het training, op de piste, maar ze geven opklaringen. Er wordt droger weer verwacht voor deze avond. Ik hoop het in elk geval, want ik moest daarnet even iets controleren buiten. Geen 10 minuten was ik buiten en ik ben doornat. Echter voor zondag in Bornem... Dat zal ploeteren worden vrees ik... Maar ja, dan hebben we dat ook eens meegemaakt, nietwaar? Eerst vanavond er nog eens de pees opleggen en morgen wat rustig uitlopen en dan zien we wel zondag wat het wordt. Ik kijk er toch wel naar uit.

Gisteren hadden we, zoals elke week, afspraak aan de piste. Door de knoop waar al het verkeer was ingeraakt zijn we pas rond kwart na zeven kunnen vertrekken voor de opwarming; alle goede voornemens ten spijt . Een niet al te lange opwarming (Ketelheide af en Stationstraat op), stond er een hele boterham op het programma op de piste. Zo goed als ik me maandag nog voelde, zo slecht voelde ik me gisteren voor de training. M'n maag lag helemaal overhoop en ik voelde me misselijk. Ik had al sterk getwijfeld om af te zakken naar de training en toen ik hoorde wat we nog voorgeschoteld kregen, zonk de moed me in de schoenen. Maar nu ik er toch was, kon ik er maar beter het beste van maken. 3000 - 2000 - 1000 met telkens 800m recup. En dit allemaal aan tempo van 4'15 à 4'20/km, +/-4'05/km en onder de 4'00/km. Samen met Daan en Rudi beet ik met vast in het spoor van Rony en Melissa. De eerste kilometer ging vlot en we kwamen door in 4'17, echter dan had Rony zich waarschijnlijk van 'vitesse' vergist want we kwamen de tweede door in 4'04. Hij moest twee maal op z'n horloge kijken, maar ja het klopte. Ik voelde dat ik wat op m'n adem aan het trappen was en was blij dat ze het tempo een (heel klein) beetje lieten zakken. De 3000m werd afgeklokt in 12'28. 800m voor te recupereren kwam van pas en de 2000m werd aangevat ongeveer op tempo. Kilometer één in 4'06 en nr twee identiek. Opnieuw recup en ook opnieuw was die welkom, want die 1000 onder 4'00 bij dit vriesweer gaven me koude rillingen. Rony, Rudi en Daan spraken me moed in, waarvoor dank. En we gingen van start. Om eerlijk te zijn de eerste 100m vielen zeer goed mee, ik vreesde een te snelle start, wat mij steeds de benen afsnijdt. Maar deze keer werd er niet te hevig uit de startblokken geschoten. Halfweg kwamen we door in 1'59; perfect op schema. Melissa versnelde vandaar af en ook wij (de rest dus) trokken het tempo wat op. Niet te veel, maar toch genoeg om een beetje te moeten bijten. Ik probeerde zo goed mogelijk in de wielen te blijven zitten en op 3'56 liepen we binnen. Ik zag er tegenop, tegen die laatste 1000, maar al bij al ging die misschien nog wel het vlotste van de 3 afstanden. Daarna nog een kwartiertje uitgelopen en een warme douche om af te sluiten. De training zat er weer eens op en het heeft enorm deugd gedaan.

Spanning troef op de Amerikaanse Trials dit weekend. Bij de vrouwen was al vrij snel duidelijk welke de 3 damens waren die de tickets voor London mochten reserveren. Flanagan haalde het voor Davila en Goucher. Bij de mannen verraste Meb Keflezighi, door te winnen van Ryan Hall. Slechts 22 seconden scheidde hen (2u09m08s en 2u09m30s) Derde werd "Black Cactus" Abdi Abdirahman in 2u09m47s met slechts 8 seconden voorsprong op Dathan Ritzenhein. 4 Amerikanen in dezelfde wedstrijd onder de 2u10min. Ook dat was nog nooit gebeurd. Spanning troef en een mooie apotheose in Houston.